(۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۲:۱۳ ق.ظ)Mahsash نوشته شده توسط: بقیه رو نمیدونم ولی من خودم هوش مصنوعی کنکور دادم و اگر رتبهم ۱ هم بشه انتخابم انشاءالله دانشگاه تهران خواهد بود.به نظرم انتخاب دیگه ای مثل شریف یا امیرکبیر هم دارید.
به نظرم تحصیل توی یک دانشگاه برای یک مقطع کافیه.
بودن توی دانشگاههای مختلف خیلی مزایا میتونه داشته باشه. آشنا شدن با محیط جدید، استادای جدید، فرصتهای جدید.
اما اگر همچنان توی دانشگاه تهران بمونی شاید زیاد این چیزا رو برات نداشته باشه
سلام بچه های گل
می گم کسی گرایش تجارت الکترونیک دانشگاه قم بوده؟
می دونه اونجا چه جور دانشگاهی است؟
(۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۳:۰۹ ب.ظ)Amir V نوشته شده توسط:(19 اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۲:۱۳ ق.ظ)Mahsash نوشته شده توسط: بقیه رو نمیدونم ولی من خودم هوش مصنوعی کنکور دادم و اگر رتبهم ۱ هم بشه انتخابم انشاءالله دانشگاه تهران خواهد بود.به نظرم انتخاب دیگه ای مثل شریف یا امیرکبیر هم دارید.
به نظرم تحصیل توی یک دانشگاه برای یک مقطع کافیه.
بودن توی دانشگاههای مختلف خیلی مزایا میتونه داشته باشه. آشنا شدن با محیط جدید، استادای جدید، فرصتهای جدید.
اما اگر همچنان توی دانشگاه تهران بمونی شاید زیاد این چیزا رو برات نداشته باشه
بله درست میگید. ولی من از امیرکبیر خیلی بدم میاد. زمینهای هم که دوست دارم تو تهران خیلی قویتر هست. حالا البته رتبهم بیاد بعدا مشورت میکنم باهاتون :دی شاید اصلا کلا قبول نشم خب
)
(۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۹:۳۵ ب.ظ)esi نوشته شده توسط: ول کنید این بحث هارو، دانشگاه واقعا اصل معیار خوبی نیست، یه جورایی فقط بهانه برای درس خوندن.
من آدمی رو میشناختم دانشگها آزاد می خوند، تو دوره ارشد ۲ تا ISI پابلیش شده داشت، ۲ تا هم سابمیت شده !!! و کسی رو میشناسم که تو شریف سال ۴ ام دکتری هنوز نه پیپر فارسی داره و نه انگلیسی !!! حالا شما بگید شریف خوبه یا آزاد فلان جا.
درست در مجموع از نظر استادا و امکانات و ... دانشگاه معتبر جای بهترین، اما واقعا برای کسی که میخواد درس بخونی زیاد هم فرقی نداره و هر جا باشه خوب درس خواهد خوند. به نظر من ، به من چه ربطی داره شریف خوبه یا تهران یا امیرکبیر. این کنکور فقط یه اجباره، یه سنجش غیر عقلانی و غیرمنصافانه که مجبور می کنه یکی رو بر اساس شانس زیاد و نه لزوما علاقه و سواد، انتخاب کنیم.
این نظر بود.
این کنکور فقط یه اجباره، یه سنجش غیر عقلانی و غیرمنصافانه که مجبور می کنه یکی رو بر اساس شانس زیاد و نه لزوما علاقه و سواد، انتخاب کنیم.
این نظر بود. دقیقا همین طوره
(۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۲:۱۳ ق.ظ)Mahsash نوشته شده توسط: بقیه رو نمیدونم ولی من خودم هوش مصنوعی کنکور دادم و اگر رتبهم ۱ هم بشه انتخابم انشاءالله دانشگاه تهران خواهد بود.
شزط میبندم شریف رو اول میزنین
سلام و درود.
دوستانی اشاره کردن بودن که زمینه فعالیت خودتون رو انتخاب کنید بعدش انتخاب دانشگاه کنید آخه شاید یکم مشکل برای دانشجویان کارشناسی که بخوان همچین تصمیمی بگیرن اصلا من خودم رو اگه بخوام بگم که مهندسی نرم افزار می خونم نمی دونم چه فیلد هایی وجود داره که حالا بخوام یکیشون رو انتخاب کنم که روش کار کنم و بر اساس اون دانشگاه خودم رو انتخاب کنم. لطفا توی این ضمینه راهنمایی کنید.
سلام
میشه لطفا درباره گرایش های هوش توی تهران و شریف و امیرکبیر اطلاعات بدین؟
من اطلاعاتم خیلی خیلی ناقصه
به نظر من دوستان باید هر کدوم ببینن تو چه زمینه ای میخوان کار کنن طبق نیازشون و هدفشون دانشگاه رو انتخاب کنن.
من خودم با فیلدهای تحقیقاتی آشنایی چندانی ندارم.
ضمنا شاید از زمینه کاری یه استاد خوشم بیاد ، ار کجا معلوم که اوون منو به عنوان دانشجوش میپذیره؟
(۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۱:۴۶ ب.ظ)Codd نوشته شده توسط: به نظر من دوستان باید هر کدوم ببینن تو چه زمینه ای میخوان کار کنن طبق نیازشون و هدفشون دانشگاه رو انتخاب کنن.این زمینه ی کاری و اینا که میفرمایید، از کجا میشه فهمید چه دانشگاهی بیشتر روی چه موضوعاتی کار میکنن؟؟
مثلا میشه همین شریف و نهران و امیرکبیر رو بگید؟؟
(۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۳:۰۹ ب.ظ)Amir V نوشته شده توسط:(19 اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۲:۱۳ ق.ظ)Mahsash نوشته شده توسط: بقیه رو نمیدونم ولی من خودم هوش مصنوعی کنکور دادم و اگر رتبهم ۱ هم بشه انتخابم انشاءالله دانشگاه تهران خواهد بود.به نظرم انتخاب دیگه ای مثل شریف یا امیرکبیر هم دارید.
به نظرم تحصیل توی یک دانشگاه برای یک مقطع کافیه.
بودن توی دانشگاههای مختلف خیلی مزایا میتونه داشته باشه. آشنا شدن با محیط جدید، استادای جدید، فرصتهای جدید.
اما اگر همچنان توی دانشگاه تهران بمونی شاید زیاد این چیزا رو برات نداشته باشه
در حالت کلی درست نیست و بستگی به دانشگاههای مختلفش داره. هیچ کس از تهران یا شریف مثلاً نمیاد بره به علم و صنعت.
در بعضی مواقع هم وقتی اختلاف رنک دو دانشگاه زیاد نیست، شاید اتفاقاً عوض کردن دانشگاه به ضرر آدم تموم بشه. مثلاً شما اگه کارشناسی و ارشد رو توو یه دانشگاه بخونی، احتمال اینکه برای دکتری از اون دانشگاه پذیرش بگیری بالا هست، چون به هر حال حداقل ۶ سال اونجا بودی و با چند تا استاد دمخور شدی، ولی مثلاً توو ۲ سالی که وارد دانشگاه جدید میشی باید خیلی قوی نشون بدی که استادها حاضر باشند بهت اعتماد کنند.
حتی برای اپلای هم، وقتی کسی از یه دانشگاه دیگه، مثلاً تهران میاد شریف، توو ارشد میتونه از استاد راهنماش ریکام بگیره. از استادهای دیگه مثلاً اگه ۲ تا درس نمرهی خوب بگیری بهت ریکام میدن که اون هم دادن یا ندادنش خیلی فرقی نداره، چون به "نمره" ریکام میدن که خوب توو کارنامه مشخصه. تازه شاید اصلاً استادی پیدا نشه که شما ۲ تا درس باهاش پاس کردی یا نمرهت خوب شد.
خلاصه به نظرم اگه دانشگاه مبدأ و مقصد خیلی فرقی نداشته باشند، به نظرم آدم این ریسک رو نکنه. ولی توو گرایش نرمافزار دانشگاههای دیگه به نظرم قابل مقایسه با شریف نیستند و من بودم حتماً این کار رو میکردم. تعجب میکنم که بعضی از دوستان این دو دانشگاه رو توو گرایش نرمافزار با هم مقایسه میکنند. آخرش هم میگن دانشگاه تهران توو عملی خوبه، شریف توو تئوری! الان مثلاً توو دانشگاه تهران چیپ و تراشه تولید میکنند؟! بدون تعصب، شما کافیه سواد کسایی که کارشناسی رو مهندسی نرمافزار شریف خوندند با مثلاً تهران یا امیرکبیر توو مقطع ارشد مقایسه کنید. وارد رشتههای دیگه نمیشم چون فعلاً فقط بحث نرمافزار بود.
(۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۵:۳۵ ب.ظ)behnam5670 نوشته شده توسط:دوست عزیز شما داری بی انصافی می کنی(19 اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۳:۰۹ ب.ظ)Amir V نوشته شده توسط:(19 اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۲:۱۳ ق.ظ)Mahsash نوشته شده توسط: بقیه رو نمیدونم ولی من خودم هوش مصنوعی کنکور دادم و اگر رتبهم ۱ هم بشه انتخابم انشاءالله دانشگاه تهران خواهد بود.به نظرم انتخاب دیگه ای مثل شریف یا امیرکبیر هم دارید.
به نظرم تحصیل توی یک دانشگاه برای یک مقطع کافیه.
بودن توی دانشگاههای مختلف خیلی مزایا میتونه داشته باشه. آشنا شدن با محیط جدید، استادای جدید، فرصتهای جدید.
اما اگر همچنان توی دانشگاه تهران بمونی شاید زیاد این چیزا رو برات نداشته باشه
در حالت کلی درست نیست و بستگی به دانشگاههای مختلفش داره. هیچ کس از تهران یا شریف مثلاً نمیاد بره به علم و صنعت.
در بعضی مواقع هم وقتی اختلاف رنک دو دانشگاه زیاد نیست، شاید اتفاقاً عوض کردن دانشگاه به ضرر آدم تموم بشه. مثلاً شما اگه کارشناسی و ارشد رو توو یه دانشگاه بخونی، احتمال اینکه برای دکتری از اون دانشگاه پذیرش بگیری بالا هست، چون به هر حال حداقل ۶ سال اونجا بودی و با چند تا استاد دمخور شدی، ولی مثلاً توو ۲ سالی که وارد دانشگاه جدید میشی باید خیلی قوی نشون بدی که استادها حاضر باشند بهت اعتماد کنند.
حتی برای اپلای هم، وقتی کسی از یه دانشگاه دیگه، مثلاً تهران میاد شریف، توو ارشد میتونه از استاد راهنماش ریکام بگیره. از استادهای دیگه مثلاً اگه ۲ تا درس نمرهی خوب بگیری بهت ریکام میدن که اون هم دادن یا ندادنش خیلی فرقی نداره، چون به "نمره" ریکام میدن که خوب توو کارنامه مشخصه. تازه شاید اصلاً استادی پیدا نشه که شما ۲ تا درس باهاش پاس کردی یا نمرهت خوب شد.
خلاصه به نظرم اگه دانشگاه مبدأ و مقصد خیلی فرقی نداشته باشند، به نظرم آدم این ریسک رو نکنه. ولی توو گرایش نرمافزار دانشگاههای دیگه به نظرم قابل مقایسه با شریف نیستند و من بودم حتماً این کار رو میکردم. تعجب میکنم که بعضی از دوستان این دو دانشگاه رو توو گرایش نرمافزار با هم مقایسه میکنند. آخرش هم میگن دانشگاه تهران توو عملی خوبه، شریف توو تئوری! الان مثلاً توو دانشگاه تهران چیپ و تراشه تولید میکنند؟! بدون تعصب، شما کافیه سواد کسایی که کارشناسی رو مهندسی نرمافزار شریف خوندند با مثلاً تهران یا امیرکبیر توو مقطع ارشد مقایسه کنید. وارد رشتههای دیگه نمیشم چون فعلاً فقط بحث نرمافزار بود.
اینکه سواد افرادی که توی شریف درس خوندن از مابقی افراد که تویِ سایره دانشگاه های تهران و یا حتی کشور درس خودن بیشتره با کمال احترام یه مقدار بی پایه و اساسه...سواد هر فرد بیشتر به خودش بستگی داره تا به دانشگاهش(البته دانشگاه بی تاثیر نیست) و حتی اگه بخوایم رنک دانشگاه رو به عنوان سواد دانشجوهای یک دانشگاه در نظر بگیرم طبق رنکینگه QOS که معتبرترین رنکینگه، تهران اوله و بعد شریفه و هر دوی این داشنگاه ها رنک بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ دارن!!!
من زمانی که انتخاب رشته کردم رتبم به دانشگاه شریف نمی رسید(که اگه می رسید انتخابش می کردم) و رفتم علم و صنعت و الان خیلی خوشحالم که اومدم اینجا و استاد راهنمام دکتر محسن شریفیه که یکی از برترین استادهای کشور تویه زمینه ی سیستم های توزیعیه(می تونید داخل گوگل اسکلار سرچ کنید و اونو مثلا با دکتر قدسی معروف مقایسه کنید و مطمئن باشید که تعجب می کنید).
اینو به این خاطر گفتم که دوستانی که می خوان انتخاب رشته کنن فکر نکنن که همه ی اساتیده خوب تویه شریف جمع شدن و ....
(۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۵:۳۵ ب.ظ)behnam5670 نوشته شده توسط: تعجب میکنم که بعضی از دوستان این دو دانشگاه رو توو گرایش نرمافزار با هم مقایسه میکنند. آخرش هم میگن دانشگاه تهران توو عملی خوبه، شریف توو تئوری! الان مثلاً توو دانشگاه تهران چیپ و تراشه تولید میکنند؟! بدون تعصب، شما کافیه سواد کسایی که کارشناسی رو مهندسی نرمافزار شریف خوندند با مثلاً تهران یا امیرکبیر توو مقطع ارشد مقایسه کنید. وارد رشتههای دیگه نمیشم چون فعلاً فقط بحث نرمافزار بود.اوه اوه... ناراحت نشین ولی احساس میکنم اون جو شریف بچه های خودشو خیلی گرفته... تازه من میخواستم بگم بابا بیاین شهید بهشتی رو هم بزارین تو لیست مقایسه تون...
ما که نرم افزار میخونیم تو این ۶ سال درس چیپ سازی و اینا نداشتیم تا حالا ، حالا تو شریف , تهران اگر اینا رو هم نرم افزاریا میخونن که الله اعلم...
از نظر من آدم میاد تو دانشگاه های تهران دیگه تمام پیشرفت و موفقیتش فقط به تلاش خودش ربط داره نه دانشگاهش...
دوستان موفق باشید.
(۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۰:۴۳ ب.ظ)saeed313 نوشته شده توسط:(20 اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۵:۳۵ ب.ظ)behnam5670 نوشته شده توسط:دوست عزیز شما داری بی انصافی می کنی(19 اردیبهشت ۱۳۹۴ ۰۳:۰۹ ب.ظ)Amir V نوشته شده توسط:(19 اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۲:۱۳ ق.ظ)Mahsash نوشته شده توسط: بقیه رو نمیدونم ولی من خودم هوش مصنوعی کنکور دادم و اگر رتبهم ۱ هم بشه انتخابم انشاءالله دانشگاه تهران خواهد بود.به نظرم انتخاب دیگه ای مثل شریف یا امیرکبیر هم دارید.
به نظرم تحصیل توی یک دانشگاه برای یک مقطع کافیه.
بودن توی دانشگاههای مختلف خیلی مزایا میتونه داشته باشه. آشنا شدن با محیط جدید، استادای جدید، فرصتهای جدید.
اما اگر همچنان توی دانشگاه تهران بمونی شاید زیاد این چیزا رو برات نداشته باشه
در حالت کلی درست نیست و بستگی به دانشگاههای مختلفش داره. هیچ کس از تهران یا شریف مثلاً نمیاد بره به علم و صنعت.
در بعضی مواقع هم وقتی اختلاف رنک دو دانشگاه زیاد نیست، شاید اتفاقاً عوض کردن دانشگاه به ضرر آدم تموم بشه. مثلاً شما اگه کارشناسی و ارشد رو توو یه دانشگاه بخونی، احتمال اینکه برای دکتری از اون دانشگاه پذیرش بگیری بالا هست، چون به هر حال حداقل ۶ سال اونجا بودی و با چند تا استاد دمخور شدی، ولی مثلاً توو ۲ سالی که وارد دانشگاه جدید میشی باید خیلی قوی نشون بدی که استادها حاضر باشند بهت اعتماد کنند.
حتی برای اپلای هم، وقتی کسی از یه دانشگاه دیگه، مثلاً تهران میاد شریف، توو ارشد میتونه از استاد راهنماش ریکام بگیره. از استادهای دیگه مثلاً اگه ۲ تا درس نمرهی خوب بگیری بهت ریکام میدن که اون هم دادن یا ندادنش خیلی فرقی نداره، چون به "نمره" ریکام میدن که خوب توو کارنامه مشخصه. تازه شاید اصلاً استادی پیدا نشه که شما ۲ تا درس باهاش پاس کردی یا نمرهت خوب شد.
خلاصه به نظرم اگه دانشگاه مبدأ و مقصد خیلی فرقی نداشته باشند، به نظرم آدم این ریسک رو نکنه. ولی توو گرایش نرمافزار دانشگاههای دیگه به نظرم قابل مقایسه با شریف نیستند و من بودم حتماً این کار رو میکردم. تعجب میکنم که بعضی از دوستان این دو دانشگاه رو توو گرایش نرمافزار با هم مقایسه میکنند. آخرش هم میگن دانشگاه تهران توو عملی خوبه، شریف توو تئوری! الان مثلاً توو دانشگاه تهران چیپ و تراشه تولید میکنند؟! بدون تعصب، شما کافیه سواد کسایی که کارشناسی رو مهندسی نرمافزار شریف خوندند با مثلاً تهران یا امیرکبیر توو مقطع ارشد مقایسه کنید. وارد رشتههای دیگه نمیشم چون فعلاً فقط بحث نرمافزار بود.
اینکه سواد افرادی که توی شریف درس خوندن از مابقی افراد که تویِ سایره دانشگاه های تهران و یا حتی کشور درس خودن بیشتره با کمال احترام یه مقدار بی پایه و اساسه...سواد هر فرد بیشتر به خودش بستگی داره تا به دانشگاهش(البته دانشگاه بی تاثیر نیست) و حتی اگه بخوایم رنک دانشگاه رو به عنوان سواد دانشجوهای یک دانشگاه در نظر بگیرم طبق رنکینگه QOS که معتبرترین رنکینگه، تهران اوله و بعد شریفه و هر دوی این داشنگاه ها رنک بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ دارن!!!
من زمانی که انتخاب رشته کردم رتبم به دانشگاه شریف نمی رسید(که اگه می رسید انتخابش می کردم) و رفتم علم و صنعت و الان خیلی خوشحالم که اومدم اینجا و استاد راهنمام دکتر محسن شریفیه که یکی از برترین استادهای کشور تویه زمینه ی سیستم های توزیعیه(می تونید داخل گوگل اسکلار سرچ کنید و اونو مثلا با دکتر قدسی معروف مقایسه کنید و مطمئن باشید که تعجب می کنید).
اینو به این خاطر گفتم که دوستانی که می خوان انتخاب رشته کنن فکر نکنن که همه ی اساتیده خوب تویه شریف جمع شدن و ....
ضمن احترام به دوستان. واقعیت امر حرف کاربر سعید ؛مناسب و منطقی است.
یادمون نره که این دانشگاهی که شما دارید بحث و کمی بزرگ نمایی میکنید الزاما اون خروجی رو نداره که شما میگید؛این دست دانشگاه ها فقط بستری میتونه باشه(توجه کنید فقط بستری نه الزاما) برای کار و همت بیشتر؛قرار نیست استاد تمام یا دانشیار یا... شما براتون معجزه یا بخشی از کارتون را براتون انجام ده؛هیچ فرد ریسرچری که وارد کار پژوهشی شده است؛ نمیتونه منکر تنها نقش سوپروایزر یعنی:مشخص کردن مسیر و روشن کردن چراغ هایی که توش بتونید ورود و سپس خروجی خوب تولید کنید؛همین رو بس.تمام. این مورد الزاما در دانشگاهی که کاربر قبلی روش مانور دادند(شریف) و دیگر دانشگاه ها مورد بحث نیست و کار و مسیر با شما است؛حالا هر دانشگاهی باشید ؛شما بگو تاپ یونی دنیا. تازه بماند که دانشگاه های مورد بحث از این قبیل؛ جایگاه علمی خاصی در (مجموع عرض میکنم) در سطح بین المللی نداشته و ندارند وشاید نخواهند داشت در اینده. پس محیط میتونه روی شناسایی بهترین مسیرها برا کار موثر باشه که ممکن دانشگاهی دیگر و استادی دیگر جز مواردی که روش مانور بزرگنمایی شده میدهید؛ این رو نمایان کند. دوستان یاد بگیریم مواردی که به خودی خود ارزشمند وبزرگ نیستند را ارزشمند و بزرگ جلوه ندیم. فقط بدانیم که دانشگاهای مذکور مثه ش/ت/و… دانشجویانی خوش کار و خوش نامی در ان بوده اند(نه الزاما تماما) که به این داشگاه ها یک هویتی در سطح ملی و کمی دید خارجی داده اند. همین رو بس.
موفق باشید
(۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۰:۴۳ ب.ظ)saeed313 نوشته شده توسط: دوست عزیز شما داری بی انصافی می کنی
اینکه سواد افرادی که توی شریف درس خوندن از مابقی افراد که تویِ سایره دانشگاه های تهران و یا حتی کشور درس خودن بیشتره با کمال احترام یه مقدار بی پایه و اساسه...سواد هر فرد بیشتر به خودش بستگی داره تا به دانشگاهش(البته دانشگاه بی تاثیر نیست) و حتی اگه بخوایم رنک دانشگاه رو به عنوان سواد دانشجوهای یک دانشگاه در نظر بگیرم طبق رنکینگه QOS که معتبرترین رنکینگه، تهران اوله و بعد شریفه و هر دوی این داشنگاه ها رنک بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ دارن!!!
من زمانی که انتخاب رشته کردم رتبم به دانشگاه شریف نمی رسید(که اگه می رسید انتخابش می کردم) و رفتم علم و صنعت و الان خیلی خوشحالم که اومدم اینجا و استاد راهنمام دکتر محسن شریفیه که یکی از برترین استادهای کشور تویه زمینه ی سیستم های توزیعیه(می تونید داخل گوگل اسکلار سرچ کنید و اونو مثلا با دکتر قدسی معروف مقایسه کنید و مطمئن باشید که تعجب می کنید).
اینو به این خاطر گفتم که دوستانی که می خوان انتخاب رشته کنن فکر نکنن که همه ی اساتیده خوب تویه شریف جمع شدن و ....
نمیخواستم جواب بدم ولی صرفاً به خاطر تنویر افکار دوست عزیزمون که پایین هم پستشون رو کپی کردم چند خط سعی میکنم جواب بدم، در واقع چیزهایی که "دیدم" رو شرح بدم!
شما به احتمال خیلی زیادی توو شریف هم دوست و آشنا دارید. از اونها سؤال کنید ببینید توو مقطع ارشد، از نظر معدل، تعداد مقاله، قوی بودن رزومه و پایان نامهی ارشد و خلاصه هر تعریفی که از سواد دارید، کسایی که کارشناسی رو شریف بودند رو با کسایی که از دانشگاههای دیگه اومدند رو مقایسه کنند. لطفاً برداشتهای خودتون رو ننویسید و اول اطلاعات کسب کنید. من هیچ تعصبی روی دانشگاهم نداشتم و اتفاقاً به پستهای ۱ سال پیش من نگاه کنید میبینید نظرم راجع به برخی از استادها و ... دانشکدهمون چی بود، اما به طور نسبی عرض میکنم که اگه کلاً مهندسی کامپیوتر تهران و بهشتی و علم صنعت و ... حتی نزدیک شریف هم بود، شما میتونستید ببینید اغلب دانشجوهایی که از اون دانشگاهها اومدند الان چه گلی کاشتند
از نظر معدل هم بخواید مقایسه کنید، مثلاً توو گرایش معماری بین ورودیهای پارسال، از ۵ رنک اول ۴ نفرش لیسانس شریف هستند، تزهای ارشدشون هم حداقل از نظر بنده خیلی سالیدتر هست، چون درسها رو با کمترین effort نمره میگیرند و بقیهی وقتشون رو از همون ترم اول روی پایاننامه میذارن، بر خلاف سایر دوستان که تا آخر خرداد مشغول پاس کردن ناپلئونی درسها هستند :گ)بازم میگم، شما بیرون گود نشستید در جریان نیستید، بچههایی که اینجا اومدند حین و بعد از ارشد نظر مخالف شما دارند ;') حداقلش اینه که سر هر تمرین و پروژهای که سنگکوب میشن میریزن سر کسانی که کارشناسی اینجا بودند در حالی که من عکساش رو ندیدم.
اگه به رنکینگ QS باشه، دانشگاه ملی سنگاپور جزو ۱۰ دانشگاه هست! QS از قدمت و مساحت دانشگاه گرفته، تا تعداد دانشجوها و تعداد رشتهها و .... رو در نظر میگیره در حالی که من صحبت سطح علمی کردم. کافیه شما رتبهبندی این سایت رو با usnews (که دقیقترین و بهترین رنکینگ رو برای دانشگاههای آمریکا داره) مقایسه کنید. حتی توو رتبهبندی بین رشتهایش هم این سایت دانشگاه UIUC رو زده ۲۰ برق و کامپیوتر و میشیگان رو ۲۴!
مؤسسهی times higher education شریف رو جزو ۲۵۰ تا ۲۷۵ مهندسی آورده ولی خبری از دانشگاه تهران نیست.
من عرض نکردم بقیهی دانشگاهها به درد نمیخورند یا استاد خوب پیدا نمیشه، قطعاً به طور میانگین منظورم هست. در ثانی، کلاً بشر از اتفاقهایی که واسش میافته راضیه! همون بحث حکمت و نعمت و ... اگه شریف قبول شده بودید الان هم داشتید از دکتر رامسین و سوادش تعریف میکردید.
(۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ۱۱:۲۲ ب.ظ)Amoojan نوشته شده توسط: اوه اوه... ناراحت نشین ولی احساس میکنم اون جو شریف بچه های خودشو خیلی گرفته... تازه من میخواستم بگم بابا بیاین شهید بهشتی رو هم بزارین تو لیست مقایسه تون...نه عزیزم چرا باید ناراحت بشم. به هر حال طرف مقابل یا داره مستدل و با منطق حرف میزنه که خب اطلاعاتم زیاد میشه و به اشتباهم پی میبیرم، یا نه صرفاً احساسات خودش رو بیان میکنه که اشکالی نداره چون تأثیری توو حال و آیندهی من نداره. به هر نه من به این زودیها ناراحت نمیشم :')
ما که نرم افزار میخونیم تو این ۶ سال درس چیپ سازی و اینا نداشتیم تا حالا ، حالا تو شریف , تهران اگر اینا رو هم نرم افزاریا میخونن که الله اعلم...
از نظر من آدم میاد تو دانشگاه های تهران دیگه تمام پیشرفت و موفقیتش فقط به تلاش خودش ربط داره نه دانشگاهش...
دوستان موفق باشید.
توو تاپیکهای همسایه دیدم که چند نفر گفته بودند دانشگاه تهران واسه عملی خوبه، شریف برا تئوری. داشتم به این فکر میکردم که خوب هوش یا مخصوصاً مهندسی نرمافزار توو تهران چه آچار و پیچگوشتی دستشون گرفتند و کار عملی انجام میدند که شریف انجام نمیدن. اینجا باز از کسایی که میشناسم دکتر ربیعی و صامتی و از اونور جهانگیر و اسدی و یکی دو تای دیگه آزمایشگاه یا شرکت دانشبنیان دارن و دست بچههایی که کار بلد هستند رو میگیرند؛ دیگه دانشگاه تهران رسماً باید یه مینی AOL باید زده باشه که اونجا شده عملی، اینجا تئوری :')
اگه اینجوری راحتتر هستید، خب باشه شما اینطوری فکر کنید :')
قسمت مفید حرفتون همون جملهی آخر هست که اینطوری اگه به حرف شما باشه خب خواجه نصیر و علم و صنعت (با اون جو دوستانه و استادهای محترمش) هم فرقی با شریف یا تهران نداره! خیلی فرق داره استاد راهنمای آدم مثلاً دکتر میرعمادی باشه و بتونه دانشجوهاش رو هر کجای ایران که دلش خواست استاد کنه، یا خارج از کشور توو چارتا دانشگاه حرفش رو بخرن و موقع اپلای بخواد کمک کنه.
حتی اگه حرف شما درست هم باشه و اینا هیچ فرقی نداشته باشند، فکر میکنید بعد از ارشد، میانگین رزومه و معلومات دانشجوهای کدوم دانشگاه بهتره؟ کدومشون توو داخل و خارج از کشور موقعیت شغلی، دکتری یا اپلای بهتری دارند؟ یعنی آب و هوای مثلاً خواجه نصیر (ضمن احترام به دوستان خواجه نصیری) طوری هست که هر کی میره اونجا درس و مشق رو ول میکنه؟
عین حرفهای شما رو یه دوستی که امیرکبیر کارشناسی مهندسی شیمی خونده بود و هفتهی اول دیدمش میزد. میخواید گوشی رو بدم نظر الانش رو بپرسید؟ D':
شما هم موفق باشید، انشاالله.